เหว่ยเหวินฮ่าว เป็นหลานชายของ เหว่ยอิ้งชิง หมอหลวงในยุคราชวงศ์ซ้องเหนือ เขาเป็นคนฉลาดมีไหวพริบ แต่มักจะเอาแต่ใจตัวและไม่อยู่ในกฏเกณฑ์และมีเพื่อนสนิทที่ชื่อ เกาฉิว จนกระทั่งเหว่ยเหวินฮ่าวได้ โจวปั้งเยียน บัณฑิตผู้มีจิตใจเที่ยงธรรมเป็นอาจารย์ช่วยกล่อมเกลาจิตใจของเขา และผลักดันให้เหว่ยเหวินห่าวได้รับราชการเป็นขุนนางที่มีคุณธรรม