ช่วงปลายสงครามโลกครั้งที่ 2 ญี่ปุ่นกำลังเพลี่ยงพล้ำอย่างหนัก ถูกสัมพันธมิตรทิ้งระเบิดราบ เซตะและเซ็ตสึโกะ เป็นหนึ่งในเด็กที่ได้รับผลกระทบจากความขัดแย้งที่ตนเองไม่ได้เป็นผู้ก่อ คุณแม่ของสองพี่น้อง ถูกไฟคลอกทั้งตัวขณะหนีไปยังหลุมหลบภัย บ้านก็ถูกไฟไหม้ไม่เหลือ ทั้งคู่จึงไปอาศัยอยู่กับคุณป้าเป็นการชั่วคราว เพื่อรอการติดต่อกลับจากคุณพ่อที่เป็นทหารเรือ
ต่อมาไม่นาน คุณแม่ของพวกเขาก็เสียชีวิต เซตะไปรับอัฐิและปิดบังไม่ให้น้องสาวเขารู้เรื่องนี้ เวลาผ่านเลยไป คุณพ่อของพวกเขาก็ยังไม่ติดต่อกลับมาเสียที อาหารการกินก็เริ่มขาดแคลน เมื่อไม่มีปัจจัยสนับสนุน อะไรๆ ก็เปลี่ยนไป คุณป้าเริ่มเบื่อหน่ายที่จะดูแลเด็กกำพร้าสองคนนี้ กิริยาวาจาท่าทาง ไม่เป็นมิตรมากขึ้น จนเซโตะตัดสินใจพาน้องสาวออกไปหาที่พักอาศัยใหม่ เป็นหลุมหลบภัยที่ดูคล้ายทางเข้าเหมืองเก่าแถบภูเขาบริเวณหลังหมู่บ้าน ห่างไกลสายตาผู้คน เขาพยายามทุกวิถีทางเท่าที่เด็กอายุ 14 จะทำได้ เพื่อให้น้องสาวอายุ 4 ขวบมีชีวิตรอดต่อไป
แต่ถึงจะพยายามแค่ไหน เซ็ตสึโกะก็เสียชีวิต จากอาการขาดสารอาหารอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ แม้จะไม่มีอาหารปันส่วนสำหรับพวกเขา แต่กลับมีถ่านเผาศพน้องสาวของเขาอย่างน่าสลดใจ เซโตะ นำอัฐิของเซ็ตสึโกะใส่ในกล่องลูกอมของโปรดของเธอเอง ติดตัวเร่ร่อนไปอยู่ในเมือง ก่อนเสียชีวิตอย่างอนาถาเหมือนกับเด็กกำพร้าจากสงครามอีกจำนวนมากที่ไม่มีคนเหลียวแล
